تبلیغات
مجله سوگواران ژولیده - مطالب ابر شعری از پیرپائولو پازولینی
 
درباره وبلاگ




مدیر وبلاگ :
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
مجله سوگواران ژولیده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
شنبه 11 اردیبهشت 1395 :: نویسنده :

شعری از پیرپائولو پازولینی

ترجمه ی اثمار موسو‌ی‌نیا

 انتشار در سوگواران ژولیده

-

             به ژان پل سارتر، كه داستان علی چشم آبی را برایم تعریف كرد.

                                  

                                  علی چشم آبی

                                  یكی از بی‌شمار بی‌شمار نوادگان

                                  از الجزایر به كشتی‌های بادبانی و پارویی

                                  در خواهد نشت. هزاران هزار تن

                                  با بدن‌هایی خرد و چشم‌هایی

                                  از آنِ بینوایان پدر سگ

                                  همراهی‌اش خواهند كرد

در قایق‌هایی به آب افكنده در قلمرو گرسنگی. كودكان را با خود خواهند برد،

و نان و پنیر را، پیچیده در كاغذ كاهی روزنامه‌ی دوشنبه عید پاك.

مادر بزرگ‌ها را با خود خواهند برد و الاغ‌ها را، در قایق‌های سه پارویی ربوده شده در بندرهای مستعمراتی.

                                  در كروتونه یا پالمی لنگر خواهند انداخت،

                                  هزاران كس، با ژنده‌ پاره‌های آسیایی،

                                  و پیراهن‌های آمریكایی به تن.

                                  كالابریایی‌ها بلافاصله همچون

                                  خبیثانی به خبیثانی خواهند گفت:

                                  «این هم از برادران قدیمی،

                                  به همراه كودكان و نان و پنیر!»

                                  از كروتونه یا پالمی به سوی ناپل

                                  قایق خواهند راند، و از آنجا به بارسلونا،

                                  به سالونیكو و مارسیلیا،

                                  در شهرهای زندگانی هرز.

                                  ارواح و فرشتگان، موش‌ها و شپش‌ها

                                  به همراه جوانه‌ی تاریخ كهن،

                                  پر خواهند كشید به مقابل ولایت.

 

                                  آنان همواره تحقیر شده

                                  آنان همواره ناتوان

                                  آنان همواره خجول

                                  آنان همواره واپسین

                                  آنان همواره تقصیركار

                                  آنان همواره عرق ‌ریزان

                                  آنان همواره ریزه ‌اندام،

 آنان كه هرگز نخواستند بدانند، آنان كه چشمانی داشتند تنها برای كاویدن،

 آنان كه همچون جانیان به زیرِ زمین زیستند، آنان كه همچون یاغیان در اعماق دریا

 زیستند، آنان كه همچون دیوانگان در میان آسمان زیستند،

                                  آنان كه برای خویش قوانینی

                                  خارج از قانون برساختند،

                                  آنان كه خود را با جهانی

                                 زیر این جهان وفق دادند

                                  آنان كه به خدایی بنده‌ی

                                 خدایی باور داشتند،

                                  آنان كه سرود می‌خواندند

                                 بر جنایات شاهان،

                                  آنان كه می‌رقصیدند

                                 بر جنگ‌های بورژوایی،

                                 آنان كه نیایش می‌كردند

                                 برای مبارزات كارگری...

 

                                آن زمان كه شرافتِ

                                مذاهب دهقانی را فرو نهند،

                              آن زمان كه افتخار زندگانی ِ

                                هرز را به فراموشی بسپرند،

                                آن زمان كه به پاكدلی مردمانِ

                                بربر خیانت ورزند،

                               به دنبال آنان علی ِ

چشم آبی خارج خواهند شد از زیرِ زمین برای كشتن  

خارج خواهند شد از اعماق دریا برای غارت كردن سرازیر خواهند شد

از بلندای آسمان برای چپاول كردن و پیش از رسیدن به پاریس

                              برای یاد دادن شادی زیستن،

                              پیش از رسیدن به لندن

                              برای یاد دادن آزاد بودن،

                              پیش از رسیدن به نیویورك،

                              برای یاد دادن برادری

                               ویران خواهند كرد رم را

                              و بر فراز ویرانه‌هایش

                              جوانه‌ی تاریخ كهن را

                              برخواهند نشاند.

                              آنگاه به همراه پاپ و هر كدام از قواعد مقدسه

                             همچون كولی‌ها روان خواهند شد

                             به سوی شمال غربی

                             به همراه پرچم‌های سرخِ 

                             تروتسكی در باد ...





نوع مطلب :
برچسب ها : شعری از پیرپائولو پازولینی، اثمار موسوی نیا،
لینک های مرتبط :