تبلیغات
مجله سوگواران ژولیده - مطالب ابر شعری از ایرج ضیایی
 
درباره وبلاگ




مدیر وبلاگ :
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
مجله سوگواران ژولیده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
چهارشنبه 1 اردیبهشت 1395 :: نویسنده :

 شعری از ایرج ضیایی

-

می‏توان به اشیا نگاه کرد و ساکت ماند

چیزی تغییر نخواهد کرد

شفافیت   ارتفاع   سطح   زاویه

پولک‏هایی که آن همه می‏درخشند

چشمی که برق می‏زند

سکه   آب   دندان

شهاب   چاقو   برف

پوست   پوست   پوست

حتا نیمکت‏های چوبیِ کلیسای وانک

با آن همه نقش‏ها و نگهبانانی که

بوی تورات می‏دهند

صابون   پنبه   زیتون

صخره   ناخن   بشقاب

زمینی که می‏چرخد و میل ایستادن ندارد

می‏توانی زمین را دور بزنی

صندلی را وارونه روی سرت بگذاری

از پله پایین بروی

از دالان به سمت گوشه‏ی حیاط بپیچی

این بار نشسته روی صندلی

زاویه‏ات را انتخاب کنی

و هم چنان سپیدی برف دیوانه‏ات کند

صندلی را بدون هیچ حرفی ترک کنی

به صندوقخانه بروی

سپیدی دنبالت کند

وارد صندوقخانه بشود

بر یک یک اشیا بتابد

به شیشه‏ی چراغ لامپا

به عکس‏ها   به چتر   به قرابه

...

روی سپیدی راه می‏روی

دور می‏زنی

سینه خیز خود را بالا می‏کشی

تاریکی سلطه‏اش را از دست می‏دهد

همه چیز روشن می‏شود

میخ‏کش   گازانبر   قیف

پنبه‏ای که دندان شیری در آن پنهان شده است

کمربند چرمیِ پدر

چادر   زیلو   سرکه

آیینه‏ای که دیگر جایی برای اشیا و خاطرات ندارد

پوتین   منقل   جاجیم

تعدادی ظرف چینیِ شکسته

سپیدی هم‏چنان چیره می‏شود

با تو از صندوقخانه می‏گذرد

به حیاط می‏رسد

روی صندلی می‏نشیند

با صبح یکی می‏شود

                                       خرداد 1374

 





نوع مطلب :
برچسب ها : شعری از ایرج ضیایی، ایرج ضیایی، شاعر اشیا، شعر اشیا،
لینک های مرتبط :