تبلیغات
مجله سوگواران ژولیده - مطالب ابر رسول رضایی
 
درباره وبلاگ




مدیر وبلاگ :
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
مجله سوگواران ژولیده
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
چهارشنبه 1 اردیبهشت 1395 :: نویسنده :
یادداشت سریا داوودی حموله بر شعر رسول رضایی
انتشار در سوگواران ژولیده
-
توی دست هایم
توی پاهایم
در"من"
جریان دارد
سرایت کرده به چهره مادرم
دست برده به پیراهن پدرم
و کودکی در بغداد
که خمپاره ای
خواب خانوادگی شان را بهم زده
سرایت کرده به زنی در آفریقا
که دندان هایش عاریتی ست
دست برده در زندگی اشیا
که ملافه ای از غبار
بر خود کشیده اند
دست برده به درختی تنها در کویر
به معلولی بی ملاقاتی
و دست برده به صورت زنی شبیه به تو
افسردگی
شبیه به آسمان بر اندام دنیا سایه انداخته!
(رسول رضایی)

 در شعر رسول رضایی شاید اولین چیزی که نظر مخاطب را  جلب می کند،زبان روایی شعر است. شعر بیشتر در محور گزارش نویسی و وقایع گری بازنمود دارد.شروع آن مانند یک طرح معما می باشد، که در سطر پایان بندی شعر راز  این پراکندگی های گفتاری گشوده می شود. با زبان روایی مضمون های دور و نزدیک را بازنمایی می کند. معمولا در شعر رضایی  فرم و محتوا تحت تاثیر زبان ساختاری هستند و نظام روایی وابسته به تک گویی های درونی است و سطرهایی که جذابیت شنیداری آنی دارند.شاعر رد یک وضعیت حاد را گرفته، دردی که نخستین حرکتش از دست و پا شروع میشود و تعادل« فرد» را بهم می زند،به پدر و مادر که رکن اصلی یک «جامعه» اند سرایت کرده و بعد  در قالبی بزرگتر به «قاره آفریقا» رسیده است:  "افسردگی/ شبیه به آسمان بر اندام دنیا سایه انداخته". این استعاره سازی ها هم چنان در لابه لای سطرها جریان دارد.این وضعیت کرختی و بی تحرکی حتی در اشیا هم سرایت کرده است.«دست برده در زندگی اشیا» و طنز شعر اینجاست که افسردگی به زنی در آفریقا(نماد گرسنگان جهان)که دندان عاریه هم دارد ،سرایت گرده است! شاعر در مضمونی بزرگتر به «بیماری قرن» اشاره می کند، از انسان هایی که با هم اند و تنهایند!به زعم شاعر افسردگی از جنگ و خشونت در خاورمیانه و آفریقا هم بیشتر تلفات داده است! در این تصاویر روایی ،هر دو سه سطری پازلِ گمشده ای دارد که برای برای مفصل بندی بین آنها به  نوعی بازآفرینی متوسل  می شود. 





نوع مطلب :
برچسب ها : یادداشت سریا داوودی حموله بر شعر رسول رضایی، رسول رضایی، سریا داوودی حموله، سریا داودی حموله،
لینک های مرتبط :


سه شنبه 24 فروردین 1395 :: نویسنده :
شعری از رسول رضایی
انتشار در سوگواران ژولیده
-
توی دست هایم
توی پاهایم
در"من"
جریان دارد
سرایت کرده به چهره مادرم
دست برده به پیراهن پدرم
و کودکی در بغداد
که خمپاره ای
خواب خانوادگی شان را بهم زده
سرایت کرده به زنی در آفریقا
که دندان هایش عاریتی ست
دست برده در زندگی اشیا
که ملافه ای از غبار
بر خود کشیده اند
دست برده به درختی تنها در کویر
به معلولی بی ملاقاتی
و دست برده به صورت زنی شبیه به تو
افسردگی
شبیه به آسمان بر اندام دنیا سایه انداخته




نوع مطلب :
برچسب ها : رسول رضایی، شعری از رسول رضایی،
لینک های مرتبط :